Risico eetstoornissen bij topsporters

eetstoornissen topsporters

Topsport houdt je fit en gezond. Helaas is dit niet altijd zo. Mensen die aan topsport doen hebben een hoger risico op het ontwikkelen van een eetstoornis. Voor topsporters speelt uiterlijk en gewicht vaak een belangrijke rol. Hierdoor ligt het gevaar van een eetstoornis op de loer.

Topsporters

De ene sporter heeft meer risico op een eetstoornis dan de andere sporter. Hardlopers, wielrenners, judoka’s en roeiers hebben een groot risico. Daarnaast komen problemen met eten ook veel voor bij bodybuilding en fitness. Het uiterlijk speelt bij deze sporten een belangrijke rol. Controle over het gewicht en de eigen perceptie van het uiterlijk zijn hierbij belangrijk.

Eetstoornissen

Sporters kunnen verschillende typen eetstoornissen ontwikkelen. Er zijn twee algemeen bekende eetstoornissen: anorexia en boulimia. Sporters die anorexia hebben, zijn bang om aan te komen, ook als ze al ondergewicht hebben. Sporters die boulimia hebben, hebben last van eetbuien. Doordat ze zich hiervoor schamen, proberen ze het voedsel zo snel mogelijk weer te verliezen. Daarnaast heb je nog anorexia athletica. Deze vorm omvat alle overeenkomsten tussen sporters en eetstoornispatiënten en is daarmee specifiek gericht op topsporters met een eetprobleem.

Symptomen

Eetstoornissen zijn aan verschillende symptomen te herkennen. Vaak heeft iemand een negatief beeld van zichzelf en een lage zelfwaardering. Mensen die eetstoornissen ontwikkelen zijn vaak gericht op presteren, competitief en impulsief. Lichamelijk is een eetstoornissen te herkennen aan het verliezen van gewicht, buikklachten, het sneller koud hebben, vermoeid zijn en uitgedroogd raken. Eetstoornissen kunnen vaak jaren aanhouden.

Hulp

Het is belangrijk om deze vroeg te herkennen en hier hulp voor te zoeken. Dit is vaak moeilijk omdat sporters het liever geheim houden. Ga toch naar een psycholoog of (sport)arts als je hier last van denkt te hebben of spoor iemand aan hulp te zoeken als je een eetstoornis bij een ander vermoedt. De kans dat iemand volledig herstelt is niet gegarandeerd. Er kunnen vaak nog restsymptomen blijven en degene zal dan ook zijn hele leven nog op zijn gewicht en voeding moeten letten.

Plaats als eerste een reactie

Geef een reactie